Ik hoor het hem nog zeggen: 1 Hagenees tegen Rotterdammers, dat wordt niks. En dan ook nog een Hagenees die er van wordt beschuldigd uit Leiden te komen, hoe ernstig kan een avond aanvangen als persoon in kwestie als een verzopen kater binnen komt strompelen.
Ja het proeflokaal(je) is moeilijk te vinden, zelfs voor een van oorsprong en nog steeds in hart en nieren Rotterdammer als ik ben, ik hoef me niet te schamen voor mijn omzwervingen aldaar, zelfs jurylid Arie Hordijk was de weg even kwijt.
Na intensief overleg van de algehele jury (wat te doen nu Boris de Jong heeft af laten weten, wat een probleem!) kon er uiteindelijk een aanvang worden genomen met de Rodderdem Slam, te beginnen met onze eigen Max, inmiddels drooggewreven door ondergetekende en opgewarmd in het bloedhete lokaal.
Max stond zoals hij er stond, begon sterk en volledig uit den hoofde totdat de benauwdheid van de ruimte hem parten speelde en de (herschreven) tekst alleen nog maar op papier bestond, het hoofd bleef leeg. Dan maar opnieuw beginnen what the hell, niemand nam het hem kwalijk.
Stanislaw Tremor deed het in duo met een lekkere beat eronder, goede poëzie, helaas ietwat onverstaanbaar, de beat overrulede zijn stem. Doch als geheel een zeer prettige performance te noemen. Helaas dacht de jury daar anders over, dit gedenkwaardige duo kon terug naar af, geen tweede poging meer voor hen.
Edwin de Voigt zijn powezie was aangenaam te noemen, ondanks een hoofd vol snot (zijn eigen woorden) en wellicht was dat de reden dat hij niet echt uit de verf kwam als slammer zijnde, hij maakt contact en houdt dat vast. De tweede ronde was ook voor hem bestemd.
Ruud Snifsnof een Popie Jopie met veel gevoel voor stront en kut verpakt in radeloze rijmpjes. Als dit is waar het Rotterdamse van geniet dan schaam ik mij voor mijn afkomst. Temeer daar hij als laatste het “seksdiner” declameerde, een dingetje dat wij als opstandige pubers al op de MAVO op de bureaus van de leraren trachtten te plempen (puur en alleen uit recalcitrant gedrag)
Zo komt Ruud dan ook over, al gebiedt de eerlijkheid mij even te melden dat Ruud, na een opmerking uit het publiek inzake dit vermeende plagiaat, toegaf dat het “seksdiner” niet van eigen hand was. De jury kon het niet waarderen en terecht.
Doch als rechtgeaarde Rotterdammers gaven zij hem nog een kans zijn shitgedichten ten gehore te brengen…helaas.
In de tweede ronde weer enkele verrassende aspecten die maakten dat al duidelijk werd wie in de finale zou komen en uiteindelijk als winnaar uit de bus dan wel proeflokaal.
Edwin had geen materiaal meer, zelfs te weinig om zijn tijd in ronde twee af te maken -eeuwig zonde-, ik had graag meer van hem gehoord want hij ging lekker.
Max vergat even de beperkte ruimte en vulde het lokaal met kracht, slammen is geen schreeuwen maar toch -bevooroordeeld als ik ben- hij stond er wel en hij deed het goed!
Ruud Snifsnof…geen commentaar
Het moge duidelijk zijn, Edwin en Max in de finale waarbij Edwin van het publiek reeds de meeste waardering had gekregen.
En dan de finale…tja een mijnheer zonder gedichten versus een mijnheer met materiaal en een goed oor voor de adviezen van de jury. Geen geschreeuw dit keer, maar kracht en ritme.
Een fles champagne en uitzinnig publiek viel hem ten deel. He did it his way.
De Rotterdamse jury is streng, hun visie op slammen is in vergelijking met andere podia die ik inmiddels bezocht totaal anders evenals hun organisatietalent…zelden zo’n chaotisch geheel gezien.
Max en ik hebben het uitgebreid besproken -tussen het handopleggen door- met een drankje erbij, om uiteindelijk in joelende feeststemming huiswaarts te keren.
Het blijkt maar weer, je moet er zelf wat van maken ook in Rodderdem.
©Ibunda,
18 jan 2008
Rodderdem slam
Verkeerde shit op doorweekte papieren
oproerkraaiers en draaiers van het rad
van fortuin dat nooit gemaakt zal worden
vandaag de held achter een microfoon
morgen weer koopgoot en iedereen is gelijk
testosteron vervliegt per minuut als
alcoholdampen in een lauw glas bier
waar speekseldruppels troebel
tot waanzin drijven, wie overstemd wie
in genadeloos hakken en breekrellen
hier staan de schoppers naast slammers
in het kwadraat, schreeuwbakken en
joelende moordwijven met teveel make-up
handjeklap en onverwerkte lachsalvo´s
dat de bar mag dansen in zijn vernisnaden
al zegeviert het recht terstond
de tegenstand zit al op lijn 7
afzender retour, u wordt vriendelijk bedankt
en tot ooit ziens.
© Ibunda
Pom Wolff over Rodderdem Slam
